Rynek pracy to rodzaj rynku ekonomicznego, na którym z jednej strony znajdują się poszukujący pracy i ich oferty, a z drugiej strony przedsiębiorcy tworzący miejsca pracy i poszukujący siły roboczej. Dobrze przeprowadzony proces rekrutacyjny zakończony wybraniem tego odpowiedniego człowieka jest bardzo istotny - dobrzy współpracownicy to przecież podstawa sukcesu każdego przedsiębiorstwa i każdej organizacji. Rekrutacja na różne stanowiska oznacza różne zestawy pytań. Podobnie część pytań pasuje lepiej do jednych firm, a do innych mniej. Są pytania, które można zdać wyłącznie kobietom oraz takie, które kieruje się tylko do mężczyzn. Pytania stawiane osobie młodej będą inne niż te skierowane do osoby starszej. Musisz wiedzieć, jakie kwalifikacje i doświadczenie są wymagane na obsadzanym stanowisku.

Trzeba wiedzeć, że trzeba również mieć obraz cech charakteru pracownika, który obejmie stanowisko, chyba że podobne cechy charakteru wymagane są u wszystkich pracowników firmy. Trzeba również zwrócić uwagę na to, jakie szczególne umiejętności czy zdolności są potrzebne na danym stanowisku, na przykład siła fizyczna, umiejętność analitycznego myślenia, wysoko rozwinięta komunikatywność itp. Jeśli praca na danym stanowisku jest związana z częstymi podróżami służbowymi, stawiane przez ciebie pytania muszą umożliwić uzyskanie informacji, czy kandydat nadaje się do tego typu pracy.

Rynek pracy dzieli na rynek oficjalny, gdy osoba pracuje zgodnie z prawem, jest ubezpieczona w ZUSie, opłaca składki zdrowotne itp. W dużym stopniu mamy też do czynienia z bezrobociem. Bezrobocie to zjawisko polegające na tym, że pewna część ludzi zdolnych do pracy, poszukujących pracy i akceptujących istniejący poziom wynagrodzenia nie znajduje zatrudnienia. Natomiast według Międzynarodowej Organizacji Pracy, której definicję bezrobocia honorują badania statystyczne prowadzone w krajach Europy w ramach systemu Eurostat, osoba bezrobotna to ta, która w tygodniu, w którym przeprowadzono badanie, nie wykonywała pracy zarobkowej dłużej niż przez godzinę.

Bezrobocie można rozpatrywać w skali makro i mikro. Z bezrobociem w skali makro mamy do czynienia w sytuacji, gdy na określonym obszarze geograficznym znaczna liczba osób zdolnych do podjęcia pracy pozostaje poza zatrudnieniem. Natomiast bezrobociem w skali mikro jest utrata pracy z powodu braku kwalifikacji lub innych umiejętności pozwalających objąć i utrzymać stanowisko. Podstawowym miernikiem poziomu bezrobocia jest stopa bezrobocia, czyli ukazywana w procentach relacja pomiędzy liczbą zarejestrowanych osób bezrobotnych a liczbą osób czynnych zawodowo( to jest zdolnych w prawnie określonych warunkach do podjęcia pracy). Ta ostatnia grupa obejmuje wszystkich zdolnych do pracy w wieku od 15 do 65 roku życia .

Osoby nie osiągające lub przekraczające wymienione granice wieku stanowią odrębne kategorie, nie związane z pojęciami bezrobocia. Rynek pracy jest mocno rozwinięty dlatego stopień bezrobocia spada. Niewiadomo z czym to się wiąze, może z dużą liczbą osób emigrujących z kraju.