Ogrody są wspaniałą formą sztuki, nie służą tylko i wyłącznie naszej przyjemności, czasem traktujemy je jak pomniki przyrody ukształtowane przez człowieka. Znamy różne rodzaje ogrodów i dzielimy je na wiele kategorii. Ja przedstawię
ogrody podzielone według miejsca ich pochodzenia.
Trzy najsławniejsze to angielski, francuski i japoński, przedstawię ich charakterystykę poniżej. Ogrody angielskie stały się popularne w XVIII wieku, stanowiły one przełom w stosunku do ogrodów barokowych, które były sztuczne i rygorystyczne. Angielskie ogrody nawiązywały do naturalnych ogrodów, miały charakter nastrojowo-sentymentalny, z architekturą nawiązującą do przeszłości. W ogrodach pojawiały się wiec elementy ruin, świątyń. Unikano kształtowania trenu, wykorzystywano istniejący naturalnie. Wykorzystywano żywopłoty i strumienie zamiast normalnego płotu.
Ogrody francuskie powstałe we Francji rozprzestrzeniły się na całą Europę. Symetria była podstawową cechą tego typu ogrodów. Alejka wyznaczały środek, a po jej dwóch stronach niczym odbicia lustrzane pojawiały się rośliny. Ogrody takie przyozdabiano rzeźbami i ławkami, często usypywano również sztuczne wzniesienia. Ogrody japońskie naśladowały przyrodę, nie ingerując w nią jednak. Idealny ogród japoński to taki, w którym nie widać ingerencji człowieka. Ogrody te charakteryzuje harmonia, asymetria, elegancja i prostota. Patrząc na takie piękno nasuwa się od razu myśl o sztuce a nie o odpoczynku.
Brak komantarzy.